ค้นหาหนัง

People on Sunday หนังสั้นสัญชาติไทย (2020) [เสียงไทยซับอังกฤษ]

People on Sunday หนังสั้นสัญชาติไทย (2020)  [เสียงไทยซับอังกฤษ]
หมวดหมู่ :
  • เรื่องย่อ : People on Sunday หนังสั้นสัญชาติไทย (2020) [เสียงไทยซับอังกฤษ]

    ชื่อภาพยนตร์ : People on Sunday
    แนว/ประเภท : 
    ผู้กำกับภาพยนตร์ : ตุลพบ แสนเจริญ
    บทภาพยนตร์ : -
    นักแสดง : -
    วันที่ออกฉาย : 2020

     

     

     

    “People on Sunday” เป็นการตีความใหม่การตอบสนองและการแสดงความเคารพต่อภาพยนตร์เงียบของเยอรมันในปีพ. ศ. 2473 “Menschen Am Sonntag” อย่างไรก็ตามการตอบสนองนี้ทำจากบริบทที่แตกต่างกันประเทศที่แตกต่างกันยุคที่แตกต่างกันและสภาพการทำงานที่แตกต่างกัน การตีความซ้ำนี้จะบอกเล่าเรื่องราวเป็นขั้นตอนของคนงานที่เกี่ยวข้องกับภาพเคลื่อนไหวซึ่งทำงานในโครงการวิดีโอศิลปะการแสดงเดียวกันเกี่ยวกับเวลาว่าง

IMDB : tt13151116

คะแนน : 5.6

รับชม : 450 ครั้ง

เล่น : 47 ครั้ง



  •  

     

     

    Domenique Dumont’s music has traditionally entailed a game of hide-and-seek, concealing vocals behind layers of reverb and placing the drums right up at the front of the mix, daring the listener to dig to get to the center of it all. The artist is no less forthcoming about his, or their, own identity. The project was previously said to be a collaboration between the Latvian duo of Arturs Liepins and Anete Stuce and an unnamed (and possibly fictitious) French artist. Five years after their 2015 debut EP, Comme Ça, Dumont returns as a solo act, though not much more is known about him. The duo made its name with the underground hit “L'esprit de l'escalier,” a chirpy song that was just center-left of outright pop, and their debut album on France’s Antinote label, Miniatures de Auto Rhythm, continued in the same vein of Balearic pop songs made to be enjoyed in the sunshine.

    By contrast, People on Sunday takes a more subdued—and more conceptual—tack. The album was conceived as an original soundtrack to a 1930 German silent of the same name. Part documentary, part fiction, the film follows its characters, played by amateur actors, around a normal Sunday in Weimar Berlin, unwittingly capturing a snapshot of a city on the verge of cataclysmic changes. Accordingly, Dumont’s melodies are also like characters—soft and gentle, and often fairly sparse, yet imbued with all the sweetness, complexity, and intensity of the people they soundtrack.

    The album’s title track opens on a motif that loops like a stuck record, suggesting the unchanging rhythms of everyday routine, but new sounds—flutes, harps, chimes—are constantly coming and going, as though testaments to the little changes that interrupt that monotony. Album closer “Everyday Life” has a plodding cadence; it’s upheld by an arpeggiated pattern that bumbles its way through the song, embellished by other elements along the way. In their tweeness, these ornaments resemble the work of Mort Garson, the synth pioneer who composed his landmark 1976 album Mother Earth's Plantasia to be played to houseplants. The return of the main theme after a significant breather, followed by a final metronome-like beep, recalls life’s ceaseless motion, ever forward, past the present moment and into the next.