ค้นหาหนัง

Crazy Samurai Musashi ตำนานซามูไร มิยาโมโตะ มูซาชิ (2020) [บรรยายไทยแปล]

Crazy Samurai Musashi ตำนานซามูไร มิยาโมโตะ มูซาชิ (2020) [บรรยายไทยแปล]
หมวดหมู่ :
  • เรื่องย่อ : Crazy Samurai Musashi ตำนานซามูไร มิยาโมโตะ มูซาชิ (2020) [บรรยายไทยแปล]

    ชื่อภาพยนตร์: Crazy Samurai Musashi ตำนานซามูไร มิยาโมโตะ มูซาชิ
    ผู้กำกับภาพยนตร์: Yûji Shimomura
    ผู้เขียนบทภาพยนตร์: Atsuki Tomori
    นักแสดง: Tak Sakaguchi , Kento Yamazaki , Yôsuke Saitô
    แนว/ประเภท: แอคชั่น
    ความยาว:
    วันที่ฉาย: 21 สิงหาคม 2020







    ตำนานซามูไร มิยาโมโตะ มูซาชิ จะมีฉากแอคชั่นแบบซีนเดียว ฉากแอคชั่นซีนเดียว ยาวถึง 77 นาที แบบไม่มีการตัดต่อเลย โดยที่ มูซาชิ ต้องรับมือกับคู่ต่อสู้มากถึง 588 คน  เหนือสิ่งใด ไม่มีที่ว่างสำหรับข้อผิดพลาด ไม่มีการเคลื่อนไหวที่ซ้ำซากอย่างไม่น่าเชื่อ


IMDB : tt12015352

คะแนน : 4.5

รับชม : 754 ครั้ง

เล่น : 203 ครั้ง



  •  

     

    As one of the more prominent figures in Japanese culture, infamous swordsman and philosopher Miyamoto Musashi has seen his share of screen time. From the earliest days of cinema through to outings by Daisuke Ito and Kenji Mizoguchi, the legendary warrior was perhaps most famously portrayed by Toshiro Mifune in Hiroshi Inagaki’s Samurai Trilogy.

    So, director Yûji Shimomura’s samurai epic comes with the weight of history and expectation. CRAZY SAMURAI MUSASHI (狂武蔵) depicts one of his most famous battles, as we watch him take on a veritable battalion of 588 warriors and cut them down one-by-one. Shimomura’s stylistic spin is to do it all in single scene, no-cut action sequence.

    At barely 90 minutes, the film is significantly shorter than the 10-hour epics that have gone before. The film kicks into high gear about seven minutes into proceedings with a dramatic title drop and, backed by Hidehiro Kawaii’s thumping score, barely lets up from there. From this point on, Musashi (portrayed here by Tak Sakaguchi, reteaming with Re:Born helmer Shimomura) fights his way through a sea of would-be assassins.

    Crazy Samurai Musashi

    Curiously, this comes with a script from avant-garde maestro Sion Sono, although save for the excessive amount of bloodletting, you wouldn’t necessarily feel his fingerprints on the material. Still, this seems to be primarily an exercise in action choreography, a field that Shimomura is primarily known for. Indeed, once the action gets going there isn’t a single line of dialogue for close to 10 minutes.

    The decision to shoot this as one long action sequence ensures constant momentum. Once we’re in the thick of it, the camera rarely leaves Sakaguchi’s side. There are a few breaks given to the lead, of course, and one sidebar fight adds some much-needed levity to the melee. It’s almost structured like a video game, complete with mini-bosses and cut-scenes for respite. At the apex, an exhausted and rain drenched Sakaguchi is swinging two swords and still taking on groups of opponents.

    Yet the overall effect is a little bit numbing as well. After the novelty of the lengthy fight sequences has worn off, one starts to get distracted by any detail onscreen. After all, there’s only so much digital bloodletting one can watch before noticing that all the extras are laboriously falling or crawling off camera so Shimomura can keep rolling. Still, this is an ambitious exercise and perhaps it’s best viewed as a big, bloody, arty experiment.

    In a coda to the film, one that flashes forward in time to a different moment in the Mushashi legend, Shimomura reverts to a more traditional multi-shot sequence. In some ways, it would have been interesting to see an entire film in this style, as it’s a jolt to the senses after almost an hour of fighting. Nevertheless, this is unquestionably bound for cult classic status.