ค้นหาหนัง

Monster ปีศาจ (2021) [บรรยายไทย]

Monster ปีศาจ (2021) [บรรยายไทย]  เต็มเรื่อง
หมวดหมู่ :
  • เรื่องย่อ : Monster ปีศาจ (2021) [บรรยายไทย]

    ชื่อภาพยนตร์:  Monster ปีศาจ (2021)
    ผู้กำกับภาพยนตร์: Anthony Mandler
    ผู้เขียนบทภาพยนตร์: Walter Dean Myers, Janece Shaffer
    นักแสดง: John David Washington, Jennifer Ehle, Jeffrey Wright
    แนว/ประเภท: อาชญากรรม , ดราม่า
    ความยาว:
    วันที่ฉาย: 7 พ.ค. 2564





    ปีศาจ (Monster) บอกเล่าเรื่องราวของสตีฟ ฮาร์มอน (เคลวิน แฮร์ริสัน จูเนียร์) นักเรียนหัวกะทิวัย 17 ปีที่จู่ๆ โลกทั้งใบก็ถล่มทลายหลังจากโดนข้อหาคดีฆาตกรรม ภาพยนตร์เรื่องนี้ติดตามเส้นทางชีวิตสุดดราม่า ตั้งแต่ช่วงที่เขาเป็นวัยรุ่นจากฮาร์เล็มที่ทั้งเก่งและเป็นที่รักของทุกคนในภาควิชาภาพยนตร์ของโรงเรียนมัธยมชั้นแนวหน้า ไปจนถึงการขึ้นศาลต่อสู้คดีที่อาจทำให้ชีวิตที่เหลือของเขาต้องจบลงในคุก

IMDB : tt2850272

คะแนน : 5.9

รับชม : 229 ครั้ง

เล่น : 13 ครั้ง



  •  

    นี่คือหนังที่ทำออกมาได้ดีเรื่องหนึ่งเลย นำเสนอ สะท้อนสังคมเกี่ยวกับบริบทกฏหมายที่เน่าเฟะบางด้าน และเรื่องราวของชุมชน คนผิวสี การต่อสู้ในชั้นศาลที่สนุก ชวนลุ้นตามไปถึงตอนจบ ลำดับ จังหวะการเล่าเรื่องแบบมีชั้นเชิง แต่พอมองดูจริงๆ แล้วเรื่องราวโดยรวมมันกลับเป็นเรื่องธรรมดาๆ ที่หยิบมามุมมองหลายๆ มุมมานำเสนอ ซึ่งมันก็ดีในแบบของมัน แต่เราไม่ได้รู้สึกว่ามันพิเศษ จนทำให้เรื่องราวของข้อมูลกฏหมายบางส่วนที่น่าจะนำเสนอได้ดีกว่านี้ก็ด้อยลงไป แต่ด้วยดีกรีหนังประกวดจากเทศกาล Sundance ปี 2018 นี่เป็นหนังจาก Netflix ที่ดีมากอีกเรื่องหนึ่งเลย



     

    Maybe it’s a misguided extension of the movie-of-my-life frame, but that snarling prosecutor, like the arresting detective and every vicious-looking thug prowling the prison yard, appears to be straight out of Central Casting. These stock characters are such visual cliches that they remove the menace from a story that calls for less gloss and more grit. There’s a great deal of technical skill in editor Joe Klotz’s furious cutting of the trial scenes. But as much as the frenetic speed and overlapping dialogue serve to convey the dizzying effect of the proceedings on Steve and his anxious parents, that too becomes another show-offy stunt.

    Only rarely does Mandler remain focused on Steve’s mounting fear and gnawing introspection long enough to create lasting tension. The film’s best moments are the quiet interludes, like separate prison visits from his father and mother, or private conversations between the accused and his lawyer. But these scenes are seldom given time to resonate. Instead, the action cuts back incessantly to King cozying up to Steve and his camera, sharing his insights into street life in dialogue that suggests an after-school special on life in the ‘hood.



     

    Buried somewhere deep inside this phony, flashy movie there are thoughtful questions of racial identity, ingrained social perceptions, environmental conditioning and codes of masculinity. Some of that is touched on in the friendly advice of an avuncular prisoner, played by rapper Nas, who is also on the producing team. But any thematic coherence is sacrificed to stylistic showboating that keeps taking us out of the story.